Marian Gerrits – Rademaker

 

Exposities en beurzen

 

Van 2001 t/m 2010 diverse galeries (o.a. Den Haag, Borger, Leeuwarden, Ede, Nijverdal, Groningen, Eindhoven, Arnhem)

2010 Galerie “De Kleine Hoogstraat” Leeuwarden
2011 Museum De Buitenplaats Eelde  
2011 Galerie Bonnard Nuenen  
2012 “De Renaissance van het Noorden”, diverse galeries noordelijke provincies Groningen, Friesland, Drenthe  
2012 Pictura Groningen  
2013 Galerie “De Kleine Hoogstraat” Leeuwarden  
2014 Hooghe Huys Adorp  
2014 Weekend van het Portret Amsterdam  
2015 Groningen Huis Zuidbroek  
2015 Salon van Berensteyn Veendam  
2015 Forum Bibliotheek Groningen  
2015 Nationale Kunstdagen Rotterdam  
2016 Galerie “De Kleine Hoogstraat” Leeuwarden  
2016 Groepsexpositie diverse galeries noordelijke provincie Groningen, Friesland, Drenthe  
2016 Galerie Op11 Zundert  

Kunstbeurs8   Hoogeveen   NationaleKunsdag

 exposietie beurzen

 

 

Marian Gerrits – Rademaker

Na in 2006 afgestudeerd te zijn aan “De Nieuwe Akademie” in Utrecht, heb ik in juni 2011 de opleiding aan de “Klassieke Academie” in Groningen afgerond.

Tijdens mijn studie heb ik mij met uiteenlopende onderwerpen beziggehouden, maar mijn voorkeur is steeds uitgegaan naar het tekenen en schilderen van mensen.

Het zijn bijna altijd onbekende mensen: mensen die ik toevallig tegenkom, b.v. tijdens een vakantie. Waar ik soms even mee praat en waar ik vlugge schetsen en foto’s van maak, die ik, thuisgekomen, uitwerk. Tijdens mijn werk komen er vragen bij mij op: Hoe gaat het met  deze mensen, hoe hebben ze de winter doorgebracht, leven ze nog…

Het zijn emoties als onzekerheid, berusting, trots, die ik probeer vast te leggen, soms in olieverf op linnen, soms met houtskool op linnen en dan realiseer ik me dat ze er geen idee van hebben dat ze ergens in een atelier in Leeuwarden vereeuwigd worden.

Overpeinzingen2   Model10   HerinnerdStrand

Marian Gerrits – Rademaker

ExpositieEigenlijk begon het leven heel anders.

Het begon vele jaren geleden in een Brabants dorpje en zette zich voort in een Brabantse stad waar geleefd, geleerd en getekend werd. Véél getekend. Paps en mams vonden dat leuk en de “kunstwerken” werden vol trots aan familie en bekenden getoond, thuis, in de veilige achterkamer waar elke kritiek in de kiem werd gesmoord.

Maar toen er werd gevraagd : “Wat wil je gaan doen na school?” en het antwoord: “De kunstacademie” was, vonden paps en mams dat níét leuk, want met kunst viel geen droog brood te verdienen en op de kunstacademie liepen allemaal rare jongens rond die rare dingen met je deden. En in die tijd deed je nog wat paps en mams zeiden en dus werd het een studie Frans

4jaar(ook leuk). In Groningen. Want in die tijd wilde je niet veilig thuis blijven wonen, maar wilde je weg. Vér weg. En Groningen wás ver weg en bovendien liepen daar allemaal leuke jongens rond waar je leuke dingen mee kon doen.

Daarna ging het snel: studie, vriendje(s), huwelijk, huisje, tuintje, kindje, baantje (niet persé in deze volgorde).

Pas vele jaren later werd de tekenader weer aangeboord en gekoesterd, eerst via cursussen, daarna de Nieuwe Academie in Utrecht en de Klassieke Academie in Groningen en werden de “kunstwerken” vol schroom aan familie, bekenden en wildvreemden getoond. Niet meer in de veilige achterkamer maar in expositieruimtes waar iedereen er  het zijne van kon zeggen.

En zodoende veranderde het  Frans voor Friezen in Kunst zonder Kids

 

Kijk ook eens op mijn nieuwe website